Over Dirk
Ik ben Dirk, en geen techneut. Wel nieuwsgierig.
Wie ik ben
Tot voor kort was ik business consultant. Ik hielp kleine en grote organisaties, vaak bij de overheid, om vernieuwingen door te voeren met behulp van digitalisering. Mijn passie was nieuwe, innovatieve mogelijkheden toepassen, waar en op het moment dat ze zinvol zijn. Zelf heb ik nooit geprogrammeerd. Ik deed de organisatie eromheen: veranderingen begeleiden en coördineren. Ik was altijd op zoek naar manieren om slimmer en handiger te werken, zelf en binnen de organisaties waar ik voor werkte.
Inmiddels ben ik met pensioen en gestopt met regulier werk. Ik doe nu alleen nog fotografie. Ik fotografeer graag in de natuur en ik heb samen met anderen een olijfgaard in Molise, in Italië.
Waarom deze site?
Ik gebruik enkele tientallen AI-assistenten voor huis, gezin en mijn bedrijf. Ik wil eerlijk laten zien hoe dat gaat: maand na maand, met wat het kost, wat het oplevert, wat misging en wat ik altijd zelf blijf beslissen.
Nu ik met pensioen ben, heb ik tijd voor mijn hobby's. Maar ik wilde ook wat meer voor anderen doen. De assistenten schelen tijd, en ik kan er ook méér mee doen: voor mezelf, maar ook voor anderen.
Mijn drijfveren
- Ik vind het leuk om nieuwe technologie toe te passen.
- Ik vind het leuk om te adviseren.
- Ik vind het leuk om anderen te helpen concrete resultaten te bereiken.
- Ik ben altijd op zoek naar slimmer en handiger werken.
- Deze site is mijn vorm van vrijwilligerswerk.
Er is veel nieuws over AI, maar weinig over hoe een gewone gebruiker er in het dagelijks leven mee werkt. Dat wil ik laten zien, zonder moeilijke woorden.
Waarom persoonlijk contact voorop staat
De assistenten doen het routinewerk. Daardoor heb ik meer tijd en aandacht over voor mensen en voor mijn eigen ideeën. Niet in plaats daarvan. De assistent doet het lijstje; ik bel zelf, kook zelf en kies zelf de foto.
Een voorbeeld: afgelopen week heb ik tussendoor drie websites gemaakt, gewoon onderweg in de auto.
Zoeken naar evenwicht
Mijn ervaring tot nu toe: werken met AI is een zoektocht naar evenwicht tussen AI en persoonlijk contact. Lange AI-teksten naar iemand sturen omdat je denkt dat dat handig is, wordt niet altijd gewaardeerd. Hoe relevant ze misschien ook zijn. Soms heeft iemand liever gewoon even direct contact.
Vroeger in het bedrijfsleven kreeg je soms 'bonuspunten' als je bij een bestaande klant kwam met een advies waar ze zelf nog niet om hadden gevraagd. Dat waren ze niet gewend. Met de opkomst van AI moest ik soms denken aan het oude spreekwoord: geef een kind een hamer en alles verandert in een spijker. Je probeert het te pas en te onpas toe te passen. Maar dat hoort er een beetje bij, en je leert met vallen en opstaan wanneer het wel en niet werkt. De sleutel daarin is het persoonlijke contact behouden, zodat je het er even over kunt hebben.
Zelf blijven nadenken
Een assistent kan veel voorbereiden. Maar het idee, de keuze en het gesprek blijven van mij. Ik gebruik AI om beter na te denken, niet om het denken uit handen te geven.